Z czego składa się piwo, czym się charakteryzuje i co na temat piwa mówi medycyna:

Zawartość:
-woda (do 90%)
-alkohol (ok. 2/3 wartości kalorycznej piwa)
-cukry (glukoza, fruktoza i sacharoza)
-białka i aminokwasy (metionina, lizyna, walina, fenyloanilina)
-składniki mineralne: żelazo, fosfor, wapń, potas i magnez
-witaminy: B, E, A, C, PP
-proteiny

Charakterystyka:
-wartość kaloryczna piwa uzależniona jest od zawartości alkoholu i cukrów w piwie. Kalorie pochodzące z alkoholu są magazynowane w postaci tkanki tłuszczowej
-1 litr piwa pokrywa dzienne zapotrzebowanie na metioninę i lizynę w 27%, walinę w 29%, zaś fenyloanilinę w 46%
-piwo zawiera witaminę B (ułatwiającą procesy trawienne i regulującą przemianę materii), witaminę E i A (chroniące przed zawałem) oraz witaminę PP (chroniącą przed gruźlicą)
-w jednym piwie 0,5 l znajduje się tyle protein, ile w jednej szklane soku grejpfrutowego
-piwo bogate jest w składniki mineralne: żelazo (zabezpiecza przed anemią), fosfor i wapń (potrzebne do wzrostu zębów i kości) oraz potas i magnez (wspomagające metabolizm)
-żywice pochodzące z szyszek chmielu mają właściwości bakteriobójcze. W szyszkach chmielu zawarta jest lupulina i humulina - substancje, które mają właściwości zapobiegające nowotworom, łagodzą dolegliwości przy bolesnych podrażnieniach pęcherza oraz działają jako środek uspokajający oraz pobudzający apetyt
-substancje goryczkowe oraz kwas węglowy pobudzają pracę żołądka

Właściwości medyczne:
-piwo stymuluje funkcje żołądka, ułatwiając procesy trawienne
-stymuluje pracę wątroby i zapobiega marskości
-poprawia apetyt
-dostarcza cennych kalorii
-orzeźwia i odświeża
-ma właściwości pobudzające i uspokajające
-pomaga w zaburzeniach gastrycznych
-zapobiega gruźlicy
-korzystnie wpływa na pracę nerek
-rekompensuje utratę wody i soli mineralnych po dużym wysiłku
-łagodzi nerwobóle

Przeciwwskazania:
-piwa nie powinny pić osoby chore na cukrzycę, owrzodzenie żołądka, dwunastnicy oraz zapalenie trzustki jak również kobiety w ciąży

Medycyna:

Hipokrates, twórca podwalin współczesnej medycyny, gorliwie zalecał stosowanie piwa jako środka leczniczego. Pisał: „Gdy chorzy odczuwają silne pragnienie, powinni pić sok jęczmienny”. Tysiąc lat później wtórował mu profesor szkoły lekarskiej z Salerno - Jan z Mediolanu, według którego: „Piwo zagęszcza limfę, daje siły, daje jędrność, krwistość, prowokuje urynę, koi bóle brzucha, zaokrągla i odświeża z lekka…”. W średniowiecznej Europie piwo stanowiło panaceum na wiele groźnych chorób. Warzyli je w końcu mnisi, którzy używali wyłącznie naturalnych surowców, bogatych w proteiny, sole mineralne i witaminy. W następnych stuleciach piwo chroniło mieszkańców miast przed epidemiami cholery, duru brzusznego i tyfusu. Pito je zamiast wody, która nie zawsze była dostatecznie czysta ( zwłaszcza w miastach ).

W książce „Rośliny lecznicze i bogate w witaminy” - Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne Warszawa 1983 czytamy:

,,Chmiel zwyczajny ( Cumulus lupulus ) jest byliną dwupienną z rodziny morwowatych, szyszki chmielu używane są w piwowarstwie dla nadania piwu goryczy i aromatu, a także w piekarnictwie zamiast drożdży".

,,W lecznictwie ludowym napar i odwar z chmielu stosuje się przy nieżycie żołądka, zapaleniu nerek, nerwobólach, zapaleniu pęcherzyka żółciowego, polucjach i braku apetytu. Odwar z szyszek jest środkiem przeciw łupieżowi i zapobiega łysieniu. Mocne odwary chmielu daje się w dużych ilościach zwierzętom domowym w okresie wzmożonego popędu płciowego w celu jego osłabienia”.

i co ? lecimy dalej czy lepiej do Google ?