• GdanskGdanskie.jpg
  • GdanskJasne.jpg
  • GlubczyceNiemodlin.jpg
  • KrakowKarmelowe.jpg
  • KrakowPelneEkstra.jpg
  • LublinStaromiejskie.jpg
  • LublinTrybunalskie.jpg
  • SzczecinZamkowe.jpg
  • WarszawaEksportSpecjalne.jpg
  • WarszawaJubileuszowe.jpg
  • WarszawaPelne.jpg
  • WarszawaPelne2.jpg
  • WarszawaPelne3.jpg
  • WarszawaPelne4.jpg
  • WarszawaPorter.jpg
  • WarszawaSpecjal.jpg
  • WarszawaZdroj.jpg
  • ZabrzeGornoslaskie.jpg

Piwa górnej fermentacji

Stosowana od wieków, górna fermentacja trwa od 3 do 5 dni i przebiega w temperaturze 15-25°C. Pod koniec procesu pączkujące drożdże zbierają się wraz z dwutlenkiem węgla na powierzchni brzeczki czyli „na górze”. Otrzymane tą metodą piwa są treściwe i mają dobry smak. Oryginalne piwa tego typu warzy się dziś głównie w Belgii i Wielkiej Brytanii. Można je również spotkać w Niemczech, Polsce i Stanach Zjednoczonych.

Ale - to najbardziej rozpowszechniony gatunek piwa w Wielkiej Brytanii. Jest lekko mętne, prawie pozbawione piany, o niskiej zawartości alkoholu (w granicach 3-6 %). Istnieje w trzech odmianach: „Pale Ale”, „Mild Ale” i „Strong Ale”.

Stout - stanowi drugi filar piwowarstwa brytyjskiego. Jest ciemne, czasami całkiem czarne, odznaczające się sporą zawartością alkoholu (powyżej 5%). Ma kremową, gęstą pianę i najczęściej wyraźny, lekko słodkawy smak. Podobnie jak Ale, piwo typu Stout dzieli się na trzy główne odmiany: „Bitter Stout”, „Milk Stout” oraz „Barley Wine”.

Scotch Ale - jest to najmocniejsze piwo brytyjskie. Zawiera około 22% ekstraktu i około 10% alkoholu. Posiada intensywny, ciemny kolor oraz smak o akcencie słodowym. Warzone jest głównie w Edynburgu.

Piwo klasztorne - historia piwa w Europie ma swoje korzenie właśnie w przyklasztornych browarach. Po dziś dzień ta wspaniała tradycja żyje w belgijskich i niemieckich zgromadzeniach zakonnych (m.in. cystersów, trapistów i benedyktynów). Do tych piw zaliczamy belgijskie „Abbaye”, „Trapist”, „Orval”, „Chimay”, „Grimbergen”, „Westmalle”, niemieckie „Klosterbier”, czy polskie piwo „Frater”.

Piwo pszeniczne czyli Weissbier - jest piwem produkowanym przede wszystkim w Bawarii. Ma bardzo jasną barwę, niską gorycz i wysoki stopień nasycenia dwutlenkiem węgla. Wytwarza się je w oparciu o słód pszeniczny, którego procentowa zawartość waha się pomiędzy 25, a 50%. Niekiedy wzbogaca się je także dodatkowymi aromatami. Do jego przedstawicieli należy: „Franziskaner”, „Paulaner” oraz „Schneider”.

Altbier - określenie „piwo stare” nie oznacza wcale czasu leżakowania, lecz technikę jego wyrobu, czyli fermentacji. To niemieckie piwo wyrabiane jest tylko w okolicach Dusseldorfu i charakteryzuje się średnią mocą (około 5% alk.), bursztynową barwą oraz cierpkim smakiem, spowodowanym dużą zawartością chmielu. W tej grupie piw wyróżnia się trzy marki: „Broyhan Alt”, Diebels Alt” oraz Schlosser Alt”.

Kolsch - piwo pochodzące z okolic Koloni, warzone wyłącznie przez piwowarów zrzeszonych w „Związku Piwowarów Kolońskich”. W smaku jest dość wytrawne, lekko cierpkie, o zawartości alkoholu nieprzekraczającej 5%. Najczęściej pije się je jako aperitif. Najbardziej znane marki to: „Kuppers Kolsch”, „Gafel” i „Conradin”.

Piwo specjale - do produkcji tych piw stosuje się unikalne, często zanikające technologie. Piwa te mają zawsze nieprzeciętny smak, a ich produkcja opiera się na tradycyjnych, wielopokoleniowych recepturach. Najsławniejsze z nich to belgijskie piwa „Rodenbach” oraz „Pauwel Kwak”.

Piwo sezonowe - ten dziwny gatunek piwa należy do specjalności belgijskich. Nazwa „sezonowe” oznacza, że piwo było warzone podczas martwego sezonu (kwiecień, maj) i że przechodziło tzw. fermentacje wtórną. W dzisiejszych czasach, to walońskie piwo warzone jest przez cały rok, a jego macierzysty region to prowincja Hainault.

* produkcja * fermentacja dolna * fermentacja spontaniczna