Celem filtrowania piwa jest:

- oddzielenie zawiesiny powodującej zmętnienie

- nadanie piwu odpowiedniej klarowności i połysku

- nadanie piwu stabilności fizykochemicznej.

Piwo stabilne to takie, które:

- przez określony czas pozostaje klarowne

- ma trwały bukiet smakowy

- ma stałą barwę i pianę

- posiada czystość koloidalną i mikrobiologiczną

Dawniej piwa szybko mętniały i pojawiał się w nich osad, było to wynikiem działania czynników zewnętrznych ( temperatura, światło, kontakt z tlenem ) i  działanie pewnej grupy białek.

Obecnie w wyniku stosowania składników o odpowiedniej jakości, utrzymywania reżimu produkcji i zastosowania odpowiedniej filtracji można podnieść stabilność piwa.

Historia filtracji

Filtrowanie miało oczywiście wielu przeciwników twierdzących, że podczas filtracji usuwane są z piwa substancje decydujące o smaku piwa oraz jego pienistości.

Pierwsze próby filtrowania przeprowadzono w 1880 roku. Piwo filtrowano przez  wkładki papieru filtracyjnego. Późnej zastosowano masę filtracyjną składającą się z bawełny i celulozy, Nie gwarantowało to jednak odpowiedniej klarowności, dodano zatem do masy filtracyjnej ziemi okrzemkowej ( skamieliny dawnych organizmów wodnych ). Pierwsze wzmianki o takim filtrowaniu pochodzą z 1883 roku.

Dopiero w latach 30-tych XX wieku, początkowo w Anglii i w USA wprowadzono filtrowanie tylko przy pomocy ziemi okrzemkowej. Jest to typowa filtracja mechaniczną, czyli przepuszczanie piwa przez filtry ramowe ( ziemia okrzemkowa rozmieszczona na kartonach nośnych ).

Współczesne filtry są w pełni zautomatyzowane i mają dużą wydajność, są sterowane i  nadzorowane przez komputery. Piwo po przejściu przez filtry ma tzw. iskrę czyli połysk, są jednak usuwane z niego składniki nadające piwu bogaty bukiet smakowo-zapachowy.

powrót

Wykorzystałem materiały opracowane przez Andrzeja Piotrowskiego, Piwowara w Handlu.